GRELINA – HORMON GŁODU…

Kontrola równowagi energetycznej...

poniedziałek, 19 Październik 2015

Badania dowodzą, że grelina - hormon produkowany w żołądku, zwiększa zachcianki na wysokokaloryczne jedzenie. Grelina jest bezpośrednio związana z kontrolą równowagi energetycznej przez pobudzanie apetytu, zwiększanie pobierania pokarmu i inicjowanie przyjmowania posiłków, a także przez oszczędzanie zgromadzonej tkanki tłuszczowej...

Właściwości greliny…Grelina zwiększa wydzielanie kwasu solnego i uwalnianie gastryny, reguluje aktywność motoryczną przewodu pokarmowego, a także działa ochronnie na błonę śluzową żołądka i jelit. Oprócz działania na przewód pokarmowy, grelina wpływa również na układ krążenia, metabolizm kości, wydzielanie insuliny, funkcje gonad, układ odpornościowy, wykazuje działanie przeciwzapalne. Stężenie greliny w osoczu zależy od stanu odżywienia oraz od stylu życia.

Hormon Głodu – działanie greliny…Niestety „hormon głodu”, czyli grelina, działa na mózg, stymulując głód i zwiększając ilość przyjmowanego jedzenia oraz sprawia, że produkty wysokoenergetyczne są dla nas bardziej atrakcyjne niż te, które zawierają mało kalorii. Zwiększa to prawdopodobieństwo, że leki blokujące działanie greliny, pomogą zredukować zachcianki na wysokokaloryczne jedzenie i ułatwią ludziom pozbywanie się zbędnych kilogramów
Zwiększone uwalnianie greliny z żołądka do krwi może tłumaczyć dlaczego osoba, która pomija śniadanie, uważa wysokokaloryczne jedzenie za bardziej atrakcyjne niż jedzenie niskokaloryczne. Podczas przeprowadzania nowych badaniań zdrowi i szczupli dorośli – 13 mężczyzn i 5 kobiet, oglądali zdjęcia jedzenia podczas trzech poszczególnych poranków: raz po ominięciu śniadania oraz dwa razy 90 minut po zjedzeniu śniadania. Podczas jednej z wizyt, gdy osoby badane zjadły śniadanie, otrzymały zastrzyk z płynów fizjologicznych 40 minut przed oglądaniem zdjęć jedzenia, a podczas drugiej wizyty po śniadaniu, otrzymali zastrzyk z greliny. Ani ochotnicy, ani osoby prowadzące badanie nie wiedziały, jakie zastrzyki zostały podane podczas poszczególnych wizyt.
Na zdjęciach z wysokokalorycznym jedzeniem znajdowała się czekolada, ciasto i pizza. Pośród zdjęć niskokalorycznego pożywienia były sałatki, warzywa i ryba. Używając klawiatury, osoby badanie miały ocenić jak atrakcyjne było dla nich każde zdjęcie.
Atrakcyjność niskokalorycznego jedzenia nie zmieniała się znacząco pomiędzy wizytami. Jedzenie wysokokaloryczne było podobnie atrakcyjne do jedzenia małokalorycznego, gdy osoby badane zjadły śniadanie, a następnie otrzymały zastrzyk z soli fizjologicznej. Jednak, jedzenie, zwłaszcza zawierające znaczną ilość kalorii, a szczególnie słodycze, było bardziej atrakcyjne, gdy osoby badania pościły i gdy otrzymały zastrzyk z greliny po zjedzeniu śniadania.
Grelina naśladowała poszczenie i powodowała, że jedzenie bardziej kaloryczne stawało się atrakcyjniejsze. Zmiany w preferencjach żywieniowych, gdy opuścimy posiłek mogą być tłumaczone zmianami poziomu greliny we krwi, która pomaga regulować ogólne spożycie kalorii.