ITBS – UNIKNIJ URAZÓW…

3 ćwiczenia pomagające zwalczyć ból...

czwartek, 26 Maj 2016

Termin znany bardziej jako „kolano biegacza”, czyli zespół tarcia pasma biodrowo–piszczelowego lub z ang. ITBS, nie oszczędza też rowerzystów. Objawy obejmują ból w zewnętrznej części kolana, zwiększoną wrażliwość tych okolic i czasami nawet obrzęk.

Jeśli jesteś już doświadczonym rowerzystą, mogłeś spotkać się z tą dolegliwością lub nawet sam jej doświadczyć. Przyjrzymy się dokładnie czym charakteryzuje się zespół tarcia pasma biodrowo-piszczelowego oraz co ważniejsze, w jaki sposób rozwiązać ten problem…
Ból jest zazwyczaj związany z dłuższą, regularną aktywnością, ale w bardziej zaawansowanych przypadkach może wystąpić już przy zwyczajnym spacerze lub podczas chodzenia po schodach. Możesz czuć sztywność lub napięcie po okresie bezczynności, a zwłaszcza po dłuższym przebywaniu w pozycji siedzącej.  

Czym jest ITBS; Iliotribial Band Syndrome (ITBS) polega na ocieraniu się mięśnia zwanego naprężaczem powięzi szerokiej, który biegnie po bocznej krawędzi uda o wystające "coś", co nazywa się bocznym kłykciem kości udowej. Przy każdym kroku, tudzież zgięciu nogi w kolanie o więcej niż około 30 stopni, naprężacz musi zostać przeniesiony do przodu i do tyłu w stosunku do kłykcia. Ruchy te powodują ocieranie, które z kolei skutkuje stanem zapalnym fałdu błony maziowej.
Jeśli pomyślisz chwilę o rowerzyście, który pedałuje w umiarkowanym tempie 90 obrotów na minutę, to daje równe 180 zgięć kolan na minutę. Po przejażdżce dwugodzinnej, naprężacz przetnie kolano 21,600 razy!!!!!
Wiele czynników może przyczynić się to powstania tego problemu, a jednym z nich jest brak równowagi mięśniowej, gdy niektóre grupy mięśniowe są napięte, a inne słabe bądź wyczerpane. Podstawowa pozycja na rowerze może się przyczyniać do powstania takiej dysproporcji.
Inną rzeczą, która może powodować ITBS jest niedopasowanie roweru do siebie. Nawet przy dobrze dobranej wysokości siodełka mogą pojawić się problemy z niedopasowaniem stóp i kostek. Osoby o pałąkowatych nogach są często bardziej narażone na ryzyko. Jednak częściej problemem ten dotyka osób, które wydają się być pronatorami, lub mają płaskostopie.