HASHIMOTO…

Odnaleźć równowagę: historia nietolerancji ćwiczeń...

czwartek, 9 Sierpień 2018

Nieprzerwany krąg skutków… A teraz połącz stres i wypalenie nadnerczy ze spadkiem produkcji ATP w mitochondriach (co prowadzi do spadku energii) i mamy nieprzerwany krąg skutków. Jedynym sposobem na jego przerwanie jest zatrzymanie się i odpoczynek. Jest to trudne. Myśl o przybieraniu na wadze, utracie mięśni i pozostaniu w bezruchu to twardy orzech do zgryzienia.
Oto dobra wiadomość: rozpoczynając leczenie polegające na uzupełnianiu niedoborów hormonu tarczycy, rozpocząłeś proces regeneracji nadnerczy. Jeśli tylko wiedziałbyś, że kolejnym krokiem jest odpoczynek i pozwolenie nadnerczom na ponowne zaskoczenie, wróciłbyś do siebie znacznie szybciej, niż można to sobie wyobrazić. Badania pokazują, że osiągnięcie eutyreozy wspiera istnienie zależnego od hormonów, odwracalnego procesu mitochondrialnego i powinno skutkować gwałtowną regeneracją po ćwiczeniach. Twoja nietolerancja na ćwiczenia pojawiająca się w mięśniu z niedoczynnością tarczycy może być równie dobrze spowodowana tym bio-energetycznym upośledzeniem i dysfunkcją, którą można poprawić za pomocą optymalnego leczenia zastępującego hormon tarczycy.
Inne badania pokazują, że zarówno zdolność do ćwiczenia, jak i wytrzymałość, są obniżone z powodu niedoczynności tarczycy w porównaniu z eutyreozą. Przepływ krwi podczas wysoko oksydacyjnych ćwiczeń mięśni prostowników jest znacznie mniejszy u szczurów z niedoczynnością tarczycy, niż u tych, u których występuje eutyreoza.

Niedoczynność tarczycy… Skutki niedoczynności tarczycy są znaczne. Dysfunkcja naczyniowa w połączeniu z kiepskim funkcjonowaniem mięśnia sercowego zmienia metabolizm energii i powoduje nietolerancję ćwiczeń.
Ćwiczenia wykonywane przed progiem aerobowym wynoszącym 70% maksymalnego osiągalnego tętna (MAGR), razem z mleczanem produkowanym w mięśniach, powodują wyraźny skok poziomu TSH, T4 i T3. Poziom TSH i T4 nadal wzrastał przy 90% MAHR, ale T3 zaczynał spadać powyżej progu aerobowego wynoszącego 70% MAHR.
Oznacza to, że: poziom T3 spada po osiągnięciu 70% intensywności treningu… i pozostaje obniżony przez 24 godziny po zakończeniu ćwiczeń lub dłużej. Trening z większą intensywnością sprawi, że będziesz mieć mniej energii ze względu na spadający poziom hormonu przez 24 godziny lub dłużej… dlatego niektórzy ludzie padają z nóg po zbyt ciężkim treningu.
Co to wszystko oznacza? Oznacza to, że istnieje nadzieja i że jeśli będziesz postępował zgodnie z prostymi wskazówkami, możesz osiągnąć swoje cele, czując się lepiej, odczuwając mniej bólu, a nawet stracić nieco tkanki tłuszczowej bez przyjmowania suplementów. Jednak nie oznacza to, że nie potrzebujesz suplementów! Istnieje mnóstwo takich, które pomagają w trawieniu i wchłanianiu składników odżywczych, które są nam potrzebne, by ćwiczyć i regenerować się po ćwiczeniach.

Oto wskazówki: Według moich informacji głównym minusem niedoczynności tarczycy, jeśli chodzi o ćwiczenia, jest spadek dostępności T3 przy większych intensywnościach (>70% intensywności) treningu. Właśnie tutaj musimy być ostrożni. Gdy stopniowo próbujesz dotrzeć do treningu o wyższym progu, wiedz, że poziom T3 spadnie. Oznacza to dłuższy okres regeneracji, by hormony powróciły do normy. Wpłynie to na twoje późniejsze samopoczucie w ciągu dnia i dzień po ćwiczeniach. Pamiętaj o tym i zrób sobie dodatkowy dzień wolny od treningu lub utnij sobie drzemkę.

1) Pozwól sobie poddać się i odpocząć. Daj swojemu ciału czas na odpoczynek od wszystkich stresów związanych z diagnozą i przywracaniem poziomu hormonów tarczycy do normy. Zmiana diety i odnalezienie odpowiednich suplementów to także stresujące zadanie. Radzenie sobie ze społecznością medyczną, pracą i rodziną może również powodować stres.

Sen, sen, sen… Potrzebujesz go dużo, zanim zupełnie odpoczniesz. Pozbądź się wszystkich stymulatorów z życia – one tylko przedłużą regenerację nadnerczy. Staraj się nie pić alkoholu, kofeiny ani kawy bezkofeinowej (ponieważ bromek z kawy bezkofeinowej obciąża nadnercza) i odżywiaj się najlepiej, jak się da.

2) Gdy twoje wyniki tarczycowe będą poprawne, a ty całkowicie odpoczniesz, możesz rozpocząć program treningowy.

Dla weterana ćwiczeniowego: * Zacznij powoli. Nie zakładaj, że możesz zacząć w tym samym miejscu, w którym skończyłeś. Nie chcesz, żeby wypalenie nadnerczy powróciło.
* Aktywność kardiowaskularna to zazwyczaj najlepszy sposób, by zacząć. Zbuduj swoją wytrzymałość aerobową zanim zaczniesz podnosić ciężary.
* Gdy powrócisz do treningu oporowego, zacznij od mniejszego obciążenia z większą ilością powtórzeń..
* Kup sobie pulsomierz. Poznaj strefę komfortu twojego tętna.
* Przetestuj swoją regenerację:
Jak czujesz się następnego dnia? Jak długo trwa odzyskiwanie energii w zależności od intensywności treningu? Daj sobie dodatkowy dzień, jeśli nie czujesz się na siłach, by ćwiczyć. Inaczej mówiąc, zawsze staraj się przeciwdziałać wypaleniu nadnerczy.
* Utrudniaj trening stopniowo i zawsze słuchaj swojego ciała.
* Znajdź swoje Zen, a ćwiczenia znów staną się przyjemnością.

Dla osoby początkującej: * Zacznij od 10 minut spacerowania trzy razy w tygodniu.
* Przejdź do 15 minut trzy do czterech razy w tygodniu.
* Przejdź do 30 minut dwa do czterech razy w tygodniu
* Przejdź do 45 minut trzy do pięciu razy w tygodniu.
* Przejdź do treningu oporowego raz w tygodniu.
* Wszystkie powyższe informacje o początkujących odnoszą się również do ciebie.
* Motywacja będzie dla was kluczowa. Znajdź osobę, które też chce zacząć ćwiczyć na tym samym poziomie.
* Wyznacz realistyczne cele, by mniej skupiać się na tym, co widzisz w lustrze lub na wadze. Skup się bardziej na swoich odczuciach. Jeśli czujesz się dobrze, w końcu poczujesz się lepiej ze sobą i będziesz wyglądać lepiej.
* Wprowadzaj małe zmiany w swoim życiu, krok po kroku.
* Nie zniechęcaj się! Rozpoczęcie programu treningowego nie jest łatwe.
* Pozwól sobie na porażkę, a następnie zacznij od nowa.

Na koniec zostawię cię z cytatem, który zawsze pomagał mi w trudnych chwilach: “Jeśli chcesz zmienić swoje życie, najpierw zmień swój umysł”.