CZY KOBIETY, KTÓRE PODNOSZĄ CIĘŻARY BĘDĄ WYGLĄDAĆ JAK MĘŻCZYŹNI?

Przełamywanie mitu

poniedziałek, 12 Marzec 2018

W tym artykule omówimy i porównamy fizjologię, hormonalne przystosowania do treningu oporowego i rolę diety w budowaniu mięśni u kobiet i mężczyzn.

Przełamywanie mitu

„Jeśli będę podnosić duże ciężary zacznę wyglądać jak mężczyzna.”

To zdanie można usłyszeć co chwilę od kobiet, na siłowni i poza nią, gdy sugeruje się im, że albo powinny podnosić ciężary, albo zwiększyć obciążenie, którego używają. „Nie chcę tego robić, ponieważ nie chcę wyglądać jak facet”.

Wielu ludzi, łącznie z mężczyznami, wierzy, że podnoszenie ciężarów dla kobiet oznacza, że w jakiś sposób przeobrażą się w stereotypowy obraz kulturystki. To po prostu NIE jest możliwe u kobiet i w treningu oporowym.

W tym artykule omówimy i porównamy fizjologię, hormonalne przystosowania do treningu oporowego i rolę diety w budowaniu mięśni u kobiet i mężczyzn.

Fizjologia

Podczas, gdy kobiety i mężczyźni są strukturalnie podobni, istnieje wiele różnic fizjologicznych, które wypływają na zdolność obu płci do budowania mięśni.

Hormony

Głównym powodem, z którego kobiety nie mogą zwiększyć masy mięśniowej tak szybko lub tak bardzo jak faceci są różnice hormonalne.

Testosteron jest jednym z hormonów androgennych odpowiedzialnych za anabolizm w organizmie. To właśnie testosteron odpowiedzialny jest za męskie cechy (np. nadmiar włosów (zwłaszcza na twarzy), głęboki głos, zwiększanie masy mięśniowej).

Zarówno kobiety, jak i mężczyźni produkują testosteron, ponieważ jest niezbędny do zachowania równowagi hormonalnej oraz funkcjonowania ciała. Jednak u mężczyzn występuje znacznie więcej testosteronu niż u kobiet, a normalny zakres tego hormonu (w krwiobiegu) wynosi 12-40 nmol/l (testosteron całkowity), natomiast u kobiet 1-2,5 nmol (testosteron całkowity).

Jednak, ogólna ilość testosteronu znajdująca się w organizmie nie jest czynnikiem określającym potencjału/zdolności do budowania mięśni, ponieważ większość testosteronu w ciele powiązana jest z białkami wiążącymi hormony płciowe  lub z nieokreślonymi białkami jak albumina. Najważniejsza tutaj jest ilość WOLNEGO testosteronu (czyli ilość testosteronu wykorzystywana przez organizm).

U mężczyzn 0,3 – 5% (średnio 2%) całkowitego testosteronu jest wolne, co daje ilość wolnego testosteronu na poziomie 175-900 pmol/l, w porównaniu z zaledwie 10-45 pmol/l wolnego testosteronu u kobiet.

Kobiecym ‚odpowiednikiem’ testosteronu jest estrogen. Podczas, gdy estrogen może zwiększać ilości hormonu wzrostu (GH), zwiększa również poziom SHGB, który zmniejsza ilość wolnego testosteronu w organizmie oraz kortyzolu, który zmniejsza masę mięśniową.